ลัลล้า~กะยีราฟ

Title: It's must be you Part IX
Author: leonus (ยีราฟลงพุง)
Pairing: Takami x Sakuraba or Kagamido x Sakuraba , Shin x Sena
Author notes: เผาไปเรื่อยๆ


หลังจากที่โอทาวาระออกจากห้องไป คางามิโดก็ได้เดินเข้ามาด้วยอากัปกิริยาที่เบื่อหน่ายจากการซ้อม สายตาของชายหนุ่มได้มองผ่านไปเรื่อยๆจนเจอกับชื่อชองตนบนกล่องใบน้อยบนโต๊ะ


To.. รุ่นพี่คางามิโด

รู้ว่ารุ่นพี่อยากได้นะคะ หวังว่าใช้แล้วรุ่นพี่จะหันมามองหนูบ้าง

From.. สมาชิกFCพี่


จากป้ายหน้ากล่อง ทาคามิโดตัดสินใจเปิดกล่องดูทันที ภายในมีขวดใบเล็กใบหนึ่ง เมื่อหยิบขึ้นมาจะเห็นฉลากที่ติดไว้ว่า


"ยาเสน่ห์"


เรย์จิตัดสินใจเปิดฝาขวดดู กลิ่นที่โชยออกมาหอมเหมือนดอกไม้นานาพันธุ์ ชายหนุ่มตัดสินใจใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ก่อนนำมาป้ายหลังมือ


"กลิ่นหอมจังเลย"


ปัง!!!


"รุ่นพี่คาทามิโดทำอะไรอยู่คะ" วาคานะนั่นเองที่เดินเข้ามา


"อ่ะ...อ้าว วาคานะจัง มีอะไรหรือ" ไลน์หนุ่มสะดุ้งเฮือก ก่อนจะรีบกลบเกลื่อน


"อ่า รุ่นพี่ช่วยถือได้มั้ยคะ" สภาพวาคานะตอนนี้เต็มไปด้วยข้าวของพะรุงพะรัง


คางามิโดรีบเข้าไปช่วยถืออย่างรวดเร็ว แต่กลับรู้สึกร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ มือใหญ่สัมผัสมือเล็กๆของผู้จัดการสาวอย่างไม่ได้ตั้งใจ ความร้อนในกายพวยพุ่งออกมา และก่อนที่วาคานะจะรู้สึกตัว


โครม!!!


"รุ่นพี่คางามิโดเป็นอะไรคะ" ร่างสูงใหญ่ของไลน์หนุ่มเซล้มลง แต่มีหรือที่ผู้จัดการร่างเล็กอย่างวาคานะจะรับไหว


ตุบ!!


คางามิโดล้มลงทับวาคานะ ก่อนที่ข้าวของต่างๆจะกระจายเกลื่อน น้ำนมสีขาวทะลักจากกล่องนมที่แตกออก เศษขนมกระจายไปทั่วห้อง


ร่างเ็ล็กๆของวาคานะถูกร่างสูงใหญ่ของคางามิโดคร่อมไว้ ใบหน้าที่หื่นกระหายสร้างความหวาดกลัวให้กับร่างเล็กในอ้อมแขน


แน่นอน มันน่ากลัวกว่าที่คาดไว้ วาคานะคาดไว้แล้วว่ายังไงคนที่จะโดนคือตน แต่ไม่คาดคิดไว้ว่าจะรุนแรงถึงขนาดนี้


"ระ รุ่นพี่คะ" เสียงสั่นๆของวาคานะไม่สามารถเรียกสติที่หายไปได้เลย


คางามิโดกดร่างเล็กกับพื้นด้วยร่างกายที่โถมทับลงไป ก่อนใช้มือกระชากเสื้อผู้จัดการสาวให้ขาด


"กรี๊ด ช่วยวาคานะด้วยค่ะ" วาคานะกรีดร้องทั้งน้ำตา


"ปล่อย วาคานะนะคะ ปล่อยนะคะ"


ปึง!!!


-----------------


หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คางามิโดถูกลงโทษด้วยการถูกปลดจากตัวจริง และถูกคาดโทษไว้


ถึงแม้ว่าสิ่งที่ทำจะเกิดจากความเลินเล่อ แต่การที่ลองยาเสน่ห์ในห้องชมรมถือเป็นการพยายามก่อความวุ่ยวาย และมีเจตนาไม่ดีแอบแฝง


การปลดครั้งนี้ ต้องยอมรับว่าโชกุนเสียดายฝีมืออยู่เช่นกัน แต่ไลน์หนุ่มคนนี้ก็ไม่ได้มีฝีมือที่มากจนต้องเก็บไว้ แค่ถือว่ามีฝีมือ "ดี" คนหนึ่งเท่านั้นเอง


------------------


ถึงจะเกิดเรื่องราวที่ไม่ดีขึ้นก็ตาม แต่ทาคามิและซากุราบะก็ไม่ได้เปลี่ยนแผนไปไหน ทั้งสองยังคงตัดสินใจที่จะไปแอบดูชินเช่นเดิม


"ซากุราบะไปเร็ว ชินอยู่นั่นแล้ว" ทาคามิรีบชักชวนเมื่อเห็นเป้าหมายเดินออกจากโรงเรียนเพื่อไปวิ่งอย่างเช่นทุกวัน


ทั้งสองวิ่งตามไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงริมน้ำที่ชินมักจะหยุดพัก และนั่งรอ...


"คุณทาคามิ แน่ใจหรือครับว่าจะมีใครมา" หลังจากที่รอไปได้สักพัก ซากุราบะก็เอ่ยขึ้น


"ชู่ว... แน่ใจสิ เงียบๆก่อน"


ทั้งคู่ตัดสินใจรออีพสักพัก


จนในที่สุดก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นพร้อมเสียงหอบเบาๆ ก่อนที่ร่างเล็กๆของใครบางคนจะปรากฏตัวขึ้น


"คุณชินฮะ ขอโทษที่ช้าฮะ"


"ไม่เป็นไรหรอก วิ่งมาเหนื่อยมั้ย"


ทั้งคำพูดที่อ่อนโยนและรอยยิ้มที่ไม่เคยเห็นของชินทำให้ซากุราบะเจ็บปวดอย่างที่สุด


ทาคามิดึงตัวซากุราบะเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเผยรอยยิ้มเศร้าๆ


...อยากเห็นซากุราบะที่เลิกรักชินก็จริง แต่ก็ไม่อยากเห็นเขาร้องไห้...


ทั้งสองรอจนรันนิ่งแบ็คตัวจ้อยเดินออกไปพร้อมคนรักแล้ว จึงขยับตัวออกจากที่ซ่อน


"ไหวมั้ย ซากุราบะ" ทาคามิถามคนในอ้อมแขน ที่นั่งเงียบมาตลอด


"...."


...คงสะเทือนใจมากสินะ...


"ซากุราบะ"


"คะ...คุณทาคามิครับ ชินเค้าไม่เคยบอกอะไรผมเลย ไม่เคยเลย" ซากุราบะร้องไห้อย่างหนัก


"ซากุราบะ หันมามองคนอื่นๆได้มั้ย คนทั้งโลกไม่ได้มีแค่ชินคนเดียวนะ"


"คุณทาคามิ..."


"มีคนอีกมากที่เป็นห่วงนาย เพราะอย่างนั้น เลิกจมปลักกับชินซะทีเถอะ" สายตาของทาคามิจับจ้องไปยังคนตรงหน้า


"..." แต่ซากุราบะกลับหลบตา


"สำหรับหมอนั่น นายก็รู้ตัวดีไม่ใช่หรือว่าเป็นได้แค่เพื่อนน่ะ"


"เลิกทำร้ายตัวเองสักทีเหอะ ถ้าไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง ทำเพื่อชั้นก็ได้"


"ขอร้องนะซากุราบะ ชั้นขอร้อง" ทาคามิจ้องหน้าซากุราบะที่ยังอาบไปด้วยน้ำตาอย่างแน่วแน่


ความเงียบปกคลุมทั้งสองอยุ่ชั่วครู่ ก่อนที่ซากุราบะจะเงยหน้ามาสบตาคนตรงหน้า และยิ้มน้อยๆอย่างคนตัดใจ


"ครับ คุณทาคามิ "


"เก่งมากซากุราบะ เก่งมาก..."


ซากุราบะปล่อยตัวเองให้นั่งพิงอยู่ในอ้อมกอดทาคามิ เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากความรักที่มีมานาน เพราะรู้ว่าคนข้างๆคนนี้ ไม่มีทางทิ้งเค้าไปแน่....


----------------------------------------

Title: It's must be you Part X
Author: leonus (ยีราฟลงพุง)

บทส่งท้าย


All of my life
Looking back as lovers go walking past
ตลอดชีวิตของผม ผมมองเห็นคนรักกันจำนวนมากมาย


Wondering how they met and what makes it last
มันช่างน่าแปลกใจที่คนสองคนมาพบกันได้
และมันจะจบลงอย่างไร


If I found the place would I recognize the face
ถ้าผมเจอคนๆนั้นของผม ผมจะรู้รึเปล่าว่าคือคนๆนั้น


So many quiet walks to take
So many dreams to wake and there's so much love to make
เราควรใช้เวลาด้วยกัน
ปลุกกันและกันให้ตื่นจากภาพฝัน
และร่วมกันสร้างความรักให้บังเกิดใจความจริง


I think we’re gonna need some time
Maybe all we need is time
ผมคิดว่า เราสองคนต้องการแค่เวลา
บางที (ถ้าเรามีเวลาได้คบกัน) เราก็จะพบคำตอบ


And it's telling me it might be you
All of my life
ตลอดชีวิตผม (ที่ผ่านมา) มันบอกผมอยู่แล้ว ว่าคงเป็นคุณ


Something's telling me it might be you
Yeah, it's telling me it must be you and
I'm feeling it'll just be you
All of my life
ตลอดชีวิตของผม
มีบางสิ่งบางอย่างบอกผมว่าคนคนนั้นคงเป็นคุณ
ใช่แล้ว มันบอกผมว่าต้องใช่คุณ
ผมรู้สึกได้ว่าคงเป็นคุณคนเดียว


It's you, I've been waiting for all of my life
Maybe it's you I've been waiting for all of my life.
คุณนั่นเอง คุณนั่นเอง ที่ผมรอมาชั่วชีวิต
คงเป็นคุณนั่นเอง คุณนั่นเอง ที่ผมรอมาชั่วชีวิต

และผมจะรอคุณตลอดไป....

ทาคามิ อิจิโร่

Fin

-------------------------------------

คุย 

ในที่สุดก็จบจนได้ ถึงแม้จะมีอีกหลายๆเรื่องที่เป็นข้อสงสัยก็ตามที

ถ้าสงสัยก็ทิ้งคำถามไว้นะคะ แล้วจะมาตอบ