ลัลล้า~กะยีราฟ

Title: It's must be you  Part  VIII
Author: leonus (ยีราฟลงพุง)
Pairing:  Takami x Sakuraba or Kagamido x Sakuraba , Shin x Sena
Author notes: เผาไปเรื่อยๆ

เช้าวันนี้ คางามิโด เรย์จิ ไลน์หนุ่มแห่งโอโจไวท์ไนท์ รู้สึกแปลกๆตั้งแต่เช้า อาจจะเป็นเพราะคำถามของวาคานะ ผู้จัดการตัวจ้อยที่ถามมาแน่ๆ

"คำถามมันค้างคายังไงก็ไม่รู้แฮะ"

แต่ชีวิตวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างก็ปกติดี แต่เพื่อความมั่นใจ เรย์จิจึงเดินไปดูดวงชะตาก่อนออกจากบ้าน...

"...วันนี้คุณจะโชคดีอย่างสุดแสน ถ้าคุณผ่านอุปสรรคไปได้..."

---------------------

วาคานะเดินออกจากบ้านพร้อมรอยยิ้มดั่งเช่นทุกวัน แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มนั้นมีอะไรแฝงอยู่

"วันนี้ คุณทาคามิจะพาซากุราบะไปแอบดูคุณชินนี่นา" วาคานะยิ้มน้อยๆเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ได้ยินเมื่อวาน

"งั้นลงมือเลยละกัน"

---------------------

ทาคามิ เดินออกจากบ้านด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก วันนี้จะได้รู้สักที...ความลับของชิน...

"จะได้เปิดหูเปิดตาซากุราบะด้วย"

ทาคามิเดินไปเรื่อยๆ ก่อนจะนึกถึงเรื่องที่ฝากให้ใครบางคนไว้

"แล้ววาคานะจังจะทำอะไรกับก้างนะ"

--------------------

ซากุราบะก้าวออกจากบ้าน อย่างสดชื่น แต่เหมือนมีบางอย่างรบกวนใจอยู่เนื่องๆ

"วันนี้สังหรณ์ใจไม่ดีเลย"

แต่เมื่อนึกถึงนัดที่มีไว้ให้กับใครบางคนก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันทีพร้อมกับความสงสัยที่ก่อตัวขึ้นเช่นกัน

"ทำไมต้องไปแอบดูชินด้วยนะ"

--------------------

ชินก้าวออกจากบ้านด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อนึกถึงความฝันแปลกๆที่เกิดขึ้น ...ร่างสูงโปร่งของเพื่อนสนิทที่นั่งร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของรุ่นพี่คนเก่ง...

"ซากุราบะร้องไห้งั้นรึ"

ก่อนที่ไลน์แบ็คเกอร์หนุ่มจะคิดอะไรได้มากไปกว่านั้น สายตาพลันเหลือบไปเห็นร่างเล็กๆที่คุ้นเคย รอยยิ้มที่หายากปรากฎขึ้นอย่างมิอาจห้ามได้

"คุณชินครับ..."

-------------------

กว่าที่รันนิ่งแบ็คตัวจ้อยจะก้าวออกจากบ้านได้ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นรบกวนอย่างหนักเลยทีเดียว

วันนี้เซนะตัดสินใจเดินอ้อม จากทางปกติ เพราะวันนี้มาคนเดียว มอนตะ รีซีฟเวอร์เพื่อนซี้ป่วย เจ้าตัวเลยตัดสินใจหยุดเรียนและโทรมาบอกแต่เช้า และเหตุนั้นทำให้เซนะเดินออกจากบ้านเพื่อไปโรงเรียนแต่เช้าเช่นกัน

"คิดถึงคุณชินแฮะ" คุณชิน ชื่อที่ติดค้างอยู่ในใจมานาน รอยยิ้มอันอบอุ่น กับริมฝีปากร้อนรุ่ม แค่คิดก็หน้าแดงแล้ว...

รันนิ่งแบ็คตัวน้อยก้มหน้างุดๆ และในทันทีที่เงยหน้าก็เห็นร่างสูงสง่าที่คุ้นเคย และอยู่ในห้วงความคิดตลอดเวลา

"คุณชินครับ..."

-----------------

"รุ่นพี่โอทาวาระคะ ช่วยอะไรวาคานะหน่อยสิคะ" หลังจากที่เดินรุ่นพี่ร่างยักษ์มาเป็นเวลาสักพักใหญ่ๆ ในที่สุด วาคานะก็เจอตัวเจ้าของนามโอทาวาระจนได้

"อ้าว วาคานะจัง ให้ช่วยอะไรหรือ"

"คืองี้ค่ะ ช่วยเอาๆไอ้นี่ไปให้รุ่นพี่คางามิโดหน่อยสิคะ เพื่อนของวาคานะฝากมาให้รุ่นพี่น่ะค่ะ" วาคานะยื่นกล่องเล็กๆ ใบหนึ่งให้รุ่นพี่คนสนิท

"จ้า"

มันเป็นที่แน่นอนว่าวาคานะรู้ว่า โอทาวาระและคนอื่นย่อมไม่เปิดกล่องดูอย่างแน่นอน เพราะหน้ากล่องมีชื่อติดอย่างชัดเจนว่า ให้ทาคามิโด เรย์จิ

"หึๆ งานนี้คุณเสร็จแน่"

-----------------

โอทาวาระเดินถือกล่องใบเล็กๆไปที่ห้องล็อคเกอร์ของชมรม หวังว่าจะเจอคางามิโด แต่เมื่อไปถึงกลับไม่พบใครที่ต้องการ

"เอ... ไปไหนน้า"

ว่าแล้วพ่อตัวดีของเราก็วางกล่องไว้บนโต๊ะแถวนั้น

"รุ่นพี่โอทาวาระคร๊าบ รุ่นพี่" ขณะที่โอทาวาระยังยืนงงๆอยู่นั้น เด็กรุ่นน้องคนหนึ่งก็วิ่งมาตาม

"โชกุนให้มาตามครับ" หลังจากที่เด็กปีหนึ่งคนนั้นหายหอบแล้ว จึงแจ้งจุดประสงค์ที่วิ่งมาให้รุ่นพี่ฟัง

โอทาวาระรีบเดินตามออกไปในทันที...

เหลือเพียงแต่กล่องใบน้อยวางอยู่บนโต๊ะ...

------------------

"วาคานะจัง เป็นยังไงบ้างฮึ" ทาคามิเดินเข้ามาถามอย่างแฝงความนัยที่เข้าใจเพียงสองคน ก่อนที่จะขยี้หัววาคานะอย่างเอ็นดู

"คุณทาคามิมาได้เวลาเลยค่ะ วาคานะมีเรื่องจะให้ช่วยหน่อย" หลังจากที่สงบศึกจากการเล่นหัวของคนตัวสูงแล้ว วาคานะก็ขอความช่วยเหลือ

"เอ๋ อะไรหรือ"

"คืองี้ค่ะ...." แล้ววาคานะก็เล่าแผนการทั้งหมดให้ผู้สมรู้ร่วมคิดฟัง

---------------

"กรี๊ด ช่วยวาคานะด้วยค่ะ"

"ปล่อย วาคานะนะคะ ปล่อยนะคะ"

เสียงกรีดร้องของผู้จัดการสาวที่ดังอย่างต่อเนื่องเรียกความสนใจของทุกคนได้อย่างดี

ทาคามิรีบจูงมือซากุราบะวิ่งไปตามต้นกำเนิดเสียงอย่างรวดเร็ว ตามแผนการให้ตกลงไว้กับวาคานะ ตามมาด้วยโชกุน ชิน โอทาวาระ และคนอื่นๆ

ปัง!!

เสียงประตูถูกเปิดดังสนั่น คางามิโดคร่อมอยู่บนร่างของวาคานะ เสื้อผ้าหลุดรุ่ย ใบหน้าเล็กๆของวาคานะเต็มไปด้วยคราบน้ำตา แต่ใบหน้าของคนที่อยู่เบื้องบนกลับเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย

"คุณทาคามิ คุณซากุราบะ"

ภาพที่ปรากฎเบื้องหน้าทำเอาทุกคนถึงกับอึ้ง ก่อนที่ทาคามิจะรีบเข้าไปกระชากตัวคางามิโด และต่อยไปเต็มแรง ตามแผนที่วางไว้ ก่อนที่คนอื่นๆจะเข้ามาร่วมวงด้วย

ซากุราบะรีบวิ่งไปประคองวาคานะที่นั่งร้องไห้อยู่กับพื้นอย่างรวดเร็ว พลางปลอบผู้จัดการสาวให้หยุดร้อง

"แก ทำอะไรวาคานะ"

"บังอาจมาก กล้วทำกับวาคานะได้"

"ชั้นจะฆ่าแก"

"หยุด และเงียบได้แล้ว"

สารพัดเสียง คำด่าทอ และมือไม้ที่ละเลงลงบนร่างเรียกสติของผู้กระทำผิดได้เป็นอย่างดี ก่อนที่ห้องเล็กๆจะสงบลงเมื่อเสียงโค้ชโชจิ กุนเปดังขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม แววตาของโชกุนก็แสดงความโกรธออกมาอย่างหนัก

"คางามิโด เล่ามาซิ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

---------------------

To Be Continued

คุยกันนะ

ตอนหน้าจบแล้วค่ะ แล้วจะมีบทส่งท้ายอีกบท รวมเรื่องนี้สิบตอนจบค่ะ

อาจจะมีตอนพิเศษนะคะ ขอดูเวลาว่างก่อนค่ะ

PS. รอคอมเมนท์นะคะ