ลัลล้า~กะยีราฟ

....กล่าวถึงวันแสนซวย           กายแทบม้วยมรณา
สิ้นชีพดวงวิญญา                   ตูแทบบ้าเมื่อจบวัน... 

เหอๆๆ เริ่มต้นการบ่นด้วยกลอนเล็กๆสักบทที่นั่งแต่งสดๆ วันนี้แย่ตั้งแต่เช้าเชียว  ตอนเช้ามีแข่งNFL ตอนหกโมง แต่เราออกจากบ้านหกโมงพอดี แน่นอนไม่ดู เราจะรอดูรีรัน อันนี้ยังไม่ซวย ตื่นปกติ ทุกอย่างปกติหมดจนกระทั่ง...มาถึงโรงเรียน ห้องเน่า.... กลิ่นหนูเน่า..... เอาวะ กลั้นหายใจเอาของไปเก็บ 

เจ็ดโมงสิบห้า เพื่อนๆมากันแล้ว พวกเราช่วยกันตัดแกนกระดาษหนาครึ่งเซนต์  เจ้าคมบาดใจของเรา (คัตเตอร์สุดเลิฟ) มีอันหักไป(ใบมีด) ประมาณสองสามเซนต์  มันคงจะโอเค ถ้ามันไม่ได้กระเด็นเฉี่ยวท้องแขน แต่เลือดกลับไหลที่นิ้วซะนี่ อนาถจิต... 

เรียนคาบแรกเป็นคอม ดีทุกอย่างยกเว้นแต่...ดั๊น ดันเปิดเว็บNFL ทำให้รู้คะแนนในควอเตอร์สาม แย่เจงๆ  พวกเราวิ่งไปเก็บของย้ายไปห้องวิทย์ชั้นสอง เอ้า...กลั้นหายใจ....อึ๊บ.....(เก็บของๆ)....ฟู่....ที่เหลือก็โอเคทุกอย่างจนกระทั่ง.....

ตอนเที่ยง กินข้าวกันที่ไหนดีหล่ะ....ห้องเน่าๆรึ....ม่ายน๊า.....สรุปไปกินหกหนึ่ง เพื่อนบ้าน ปัญหาต่อมา....ขนมมีหม้อเดียว เอาวะ ลงไปขอพี่นักการก็ได้ เดินลงไปเรื่อยๆๆๆๆ  พี่ขาห้องหนูมีขนมแค่หม้อเดียว  คุณพี่ก็ตอบว่า....คุณนักเรียนต้องไปถามพวกตรงนู้นนะ  เอาวะ เดินก็เดิน แล้วก็ย่ำต๊อกๆๆๆ  พี่ขา ห้องหนูมีขนมแค่หม้อเดียว คุณพี่ก็แสนดี มาๆๆๆ เดี๋ยวพี่ไปเอามาให้

เราก็เดินขึ้นห้องนึกว่าปัญหาจะจบ เพราะพี่เอาขนมขึ้นมาให้แล้ว....หารู้ไม่ว่า มันยังไม่จบ  ข้าวจ๋า ข้าวเหลือมั๊ยจ๊ะ  เหลือจ้า กับหล่ะ เหลือจ้า ช้อนส้อมหล่ะ มีจ้า จานหล่ะ ....(เงียบ) เอาวะ ลงไปเอาจานก็ได้ ....หลังจากที่เอาจานมาสองรอบ พี่คนงานก็เอาหม้อขนมขึ้นมาให้อีกหม้อ พร้อมจานอีกหน่อย  ทำไมพี่พึ่งขึ้นมาหล่ะคร้า....

คาบชุมนุม เรานึกว่าจะนั่งว่าง คุณครูผู้แสนดีกลับส่งไปเลี้ยงน้อง คุณน้องขา เลิกแกล้งพี่ได้แล้ว.... เหมือนมีอะไรบางอย่างดลใจให้ไปหาเพื่อนที่นัดไว้ว่าจะติวพรุ่งนี้...แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แล้วความซวยสุดๆก็มาเยือน....

ห้านาฬิกาเคลื่อนย้ายบั้นท้ายออกจากโรงเรียน แต่ว่านะ....มีบรรยากาศ ฝนตก รถติด ซวยซ้ำ มีคนยืนรอรถอยู่ข้างเคียงกัน....แย่งรถไปหมดเลยง่ะ  ฝนตก  รถติด  จิตหดหู่ ที่จริงแล้วพระเทพฯเสด็จด้วย บวกกันตรุษจีนอีก ทำให้พวกเราต้องยืนรอรถถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่งได้ หลังจากที่ขึ้นแท็กซี่ที่ได้จากการที่ป้าวนมารับไปด้วย พวกเราก็ฟู่...

ความซวยก็ยังมาหาไม่จบไม่สิ้น....

ขณะที่จะเลี้ยวเข้าซอยบ้าน ปุ้ง...โครม โดนจิ้มตูด....

แล้วฝันร้ายที่สุดก็มาเยือน....

เปิดเว็บดูผลการแข่ง...ม่ายยยยยยยย Patriots ของช้านนนนน  

โฮๆๆๆ  วันนี้ช่างเลวร้าย